Gala | 24ᵉ Lustrum der KSV Sanctus Virgilius

Gala

1200 Virgilianen die de stad Praag overnemen voor een exclusief gala!


Het volgende stuk is geschreven door Eva Schlösser & Linda Stolwijk, en is een persoonlijk reisverslag over hoe zij het Lustrumgala en het weekend in Praag ervaren hebben.

Reisverslag

De blauwe lichten in de bus zijn aan terwijl ik dit op papier probeer te zetten. Sjaars zijn bezig met pretflessen weg te werken, terwijl er ook een deel probeert om in een comfi houding te slapen. Ik heb er zelf niet op gelet wat de stelletjes aan het doen waren; ik denk dat ik dit ook niet wil weten.

Om exact 19:30 stonden wij dan met z’n allen op de bussen te wachten, die om 20:00 zouden vertrekken. Het leek net 8:00 ‘s ochtends bij de ub in de witte-week toen de bussen (waarvan één dubbeldekker) eindelijk aankwamen. Iedereen vocht voor dat ene chille plekje in de bus. Mijn koffertje met de sticker van het Lustrum had ik erin gevochten en zo kon ik ook met mijn clubgenoten beginnen aan de 12 uur durende reis. Om de X-aantal minuten werd er gepauzeerd en de wc’s buiten de bus gerealiseerd. Met 5 chipszakken, een spotify-lijst en gedownloade films op de Netflix-app en af en toe een beetje slaap tussen het lawaai door, kwamen we dan veilig 9:00 uur aan in het mooie Praag, smachtend naar het Gala.

Het gala in het National House of Vinoghrady in Praag. Een mooie locatie, aan het vredesplein, achter de Sint-Ludmilla kerk. Op het plein was er een leuke kerstmarkt, wat nog wat extra sfeer toevoegde aan de locatie. Maar de hoofdattractie was natuurlijk het gebouw zelf: de entreehal, de grote trappen omhoog, en de hoofdzaal zelf: alles zag er super uit.

Er is duidelijk veel werk in de organisatie gestoken en gedacht aan leuke details. Zoals het slotje dat aan de envelop met het ticket vast zat, wat je bij binnenkomst op kon hangen, op dezelfde manier als dat je de bruggen in Parijs vol ziet hangen met zulke slotjes. Of wanneer je bij de hal vlak voor de hoofdzaal aan was gekomen, je niet alleen verwelkomd werd door een tafel met drank, wat natuurlijk altijd een plus is, maar ook een standbeeld uit ijs van onze sanctus. En ondanks dat iedereen daar natuurlijk even aan wilde zitten, heeft het standbeeld de avond goed volgehouden.

In de hoofdzaal speelden er in het begin van de avond bandjes, die later op de avond werden vervangen door een dj. Maar dit was niet het enige wat er te doen was: er was natuurlijk zoals het hoort een mooie fotobooth, en als je even rustig wilde zitten kon je ook naar boven, waar je vanaf de balkons de zaal in kon kijken. Ook voor de mensen die even geen zin hadden in de muziek in de hoofdzaal was er een alternatief: een silent disco in een andere zaal. Geweldig al die verschillende elementen.

Het gala was natuurlijk allemaal een zeer chique bedoeling, maar na een paar uurtjes kwam de echte paap toch wel weer in iedereen naar boven; wanneer ik om me heen keek zag ik vooral dames die hun hakken hadden verwisseld voor gympen en de meerderheid van de mensen die lekker lomp op z’n Delfts stond te dansen op de muziek, die ondertussen veranderd was in foute hitjes. Wat zal het lokale personeel in de war zijn geweest. Verder zag ik hier en daar een verloren date, onder andere een date die er maar het beste van maakte en alvast in een hoekje een dutje ging doen. We hebben er maar een glaasje water naast gezet, niets aan de hand. Kortom: de heerlijke sfeer van de toko hadden we gewoon met z’n allen meegenomen, en we hebben geweldig er van genoten!

Hieronder nog een paar foto’s om te kunnen nagenieten.