Wintersport

Alcuin in de sneeuw: ruim 1000 Virgilianen, 4 eigen barren & 1 bierprijs!


Het volgende stuk is geschreven door Eva Schlösser, en is een persoonlijk reisverslag over hoe zij de Lustrum Wintersport ervaren heeft. 

Busreis en aankomst

Ook nu stonden we dan met z’n allen te wachten op de bus die ons zou gaan brengen naar het zonnige Les Deux Alpes. Nadat alle schoenen, (overgrote) koffers, ski’s en snowboards (waarbij sommige de mail niet goed hadden gelezen en toch de bindingen er nog even af moesten halen) waren ingeladen, vertrokken we dan. Iedereen had al hongerige maagjes en zin in bier, dus het was erg mooi toen we een stop maakten bij het Roda JC stadion. Na vele trappen omhoog te hebben gelopen in onze bus-outfit, konden we genieten van een korte dixo met pils en frietjes of een hamburger. Natuurlijk mochten we ook een kijkje in het stadion zelf nemen, waar ikzelf een fotootje heb gemaakt als echte Limburger.

Vervolgens toen we weer de bus in kwamen, werden we verrast met 0.0% Heineken bier en vervolgden we onze tocht naar Les Deux Alpes.

Aangekomen, bleek het dat alle duizend koffers en bagage in één ruim moest worden gezet, wat een grote chaos was. Gebroken wijnflessen, koffers op de grond, een vermiste onderbroek omdat iemand zich aan het omkleden was, het waren net de vebo’s. Achteraf bleek het dat mijn bus ons op de verkeerde plek had afgezet, dus konden we weer alle spullen uit het ruim gaan halen om vervolgens met al onze bagage en niet-bestemd-tegen-de-sneeuw-schoenen gaan verhuizen naar wel de goede plek.

In appartement Les Chimes de Lans konden we pas om 17:00 intrekken. Daarom gingen sommigen van ons toch even snel een blauwe piste pakken om in te komen (nadat ze een ski-kaart hadden overgekocht) en de andere helft ging alvast genieten van het bier in de Prins wat gedronken werd uit fancy 4D-Lustrum bekers (waarvan iedereen aan het einde van de week een mooie voorraad van had voor in Delft). Met een welkomstenvelop van Husk, waar een mooie voorverpakte condoom in zat, wisten we zeker: dit gaat een top week worden!

Eerste dag

Wakker worden in een stapelbed terwijl je iemand z’n behoefte hoort doen op de wc, was wel even een speciale ervaring voor mij. We lagen dan ook met z’n vijven in de kamer. Een stapelbed met uitklapbed eronder en een slaapbank met uitklapbed was het resultaat. Gelukkig sliep ik wel met allemaal chicks, die zijn namelijk over het algemeen schoner dan mannen. Een echt Frans ontbijt stond elke ochtend voor ons klaar omdat mijn kamergenootje het heerlijk vond om stokbrood te halen om 8:00 uur. Dit was heel chill.

Daarna konden we dan eindelijk de pistes gaan pakken. Als je uit ons appartement kwam stond je eigenlijk al op de blauwe piste. Een korte afdaling naar beneden en je was al bij de eerste stoeltjeslift die ons verder zou gaan brengen in het gebied. Het gebied van Les Deux Alpes was perfect voor net beginnende skiërs en snowboarders, maar bevatte gelukkig ook genoeg rode pistes om lekker op te racen. Ik met m’n snowboard had soms wel moeite met de groene paadjes omdat ik dan even snel ging als een slak. Ik vind slakken dan wel super mooi, maar ik had toch liever wel iets sneller gewild. Gelukkig had ik m’n clubbies die me dan weer vooruit ging trekken met hun skistok. De Glacier van Les Deux Alpes was ook echt prachtig, met enkele/pijnlijke sleepliftjes naar boven, dan had je fantastische blauwe wijde pistes en gingen wij als het ware als een groep torren naar beneden. Hierbij was het uitzicht ook nog eens mooi voor een fotootje voor Facebook of Instagram. Wat lager in het gebied had je een stuntpark, waarbij je je lach soms wel moest inhouden als je in de stoeltjeslift dan weer iemand (omhoog) zag vallen. De sneeuw was echt perfect en mijn gezicht was ook wel lekker bruin geworden in de Pano-bar. De liften in Les Deux Alpes waren wel kots-magneten. Van bijna kotsen in de gondel en ondergrondse trein, tot echt kotsen uit de stoeltjeslift. Het was geen pretje voor de mede-brakke-Virgilianen.

Na een dag vol actie te hebben gesnowboard of geskied eindigen we in de Pano bar waarbij het bier er goed inkikte tijdens het dansen op de muziek. Rond half 5 was het feestje dan al wel weer afgelopen omdat we snel naar beneden moesten anders waren de pistes dicht. Jammer genoeg, was het ellendige lange pad met mijn snowboard niet echt een succes met een X aantal biertjes op. We werden ook dus van de piste af gehaald omdat we te laat waren en mochten we vervolgens terug met de lift en daarna met de bus naar het appartement omdat de pistes gesloten waren.

Avond

Met 17 clubgenoten, pasta dat werd gekookt op verscheidene kamers, aten we dan wel met z’n allen op 1 kamer. Wat natuurlijk erg krap was, dus moest er meestal ook een deel op de grond zitten. Van alle drank die goedkoop uit Delft was meegekomen, werd volop gebruik gemaakt. Stiekem soms een beetje Bailey’s op de piste, maar het meeste werd gewoon in de kamer gedronken. Nadat wij ons goed hadden benut van drank onder het genot van een paar drankspelletjes, gingen we dan naar de Prins, Yeti of Umbrella, om vervolgens daar helemaal los te gaan; van foute hitjes tot Nederlandse meezingnummers, het was vooral warm en druk. Na het uitgaan moesten we dan ook weer echt terugkomen naar ons appartement. Hier hadden wij twee opties; 1: We pakken de laatste bus van 1:00 uur en dan hoeven niet in de kou te lopen. Of 2: We moesten een halfuur teruglopen in de kou. Ikzelf koos altijd voor de warme bus, echter mijn kamergenoten niet altijd. Dan lag ik al lekker te slapen en werd ik met de vrolijke dronken krullenkop van m’n kamergenoot wakker die even wilde melden dat het een ‘goed idee’ was om nu (half 4 snachts) te gaan afwassen omdat we anders morgen niet zouden kunnen ontbijten. De volgende ochtend werden we dan allemaal brak wakker, maar konden we gelukkig snel op de piste staan om vervolgens weer een mooie dag te gaan boarden. Deze avonden/ochtenden gingen nog 7x de recycle machine in, waardoor aan het einde van de week iedereen wel was ingeCact en zin had om naar het ‘warme’ Delft terug te gaan. Vooral om in m’n eigen bed te liggen.

Al met al was het een fantastische week om nooit meer te vergeten. Met alle duizenden foto’s die er zijn gemaakt zullen we altijd blijven nagenieten van deze week, terwijl we onder het genot van een biertje op de Toko de verhalen aan elkaar navertellen. Ik wil de WispoCommissie en de rest die heeft meegeholpen aan deze geweldige week enorm bedanken! Het was top!